لالایی .... از هاله جلالی
در این پست شعری زیبا از خانم هاله جلالی متولد ۱۳۵۵ از کتاب
ایشان با نام "از فراموشی پری ها" با هم می خوانیم.
بخواب بانو
و تمام حادثه ها را
به كنج خيال من
بسپار
بخواب بانو
و نهايت عشق را
تصوير كن
بخواب و بوي ياس را
ميان نفس هايت
نثار من كن
بخواب بانو
تا زمزمه هامان
آرام بمانند
و جرئت فرياد نگيرند.
بانو!
تو از غفلت دست ها مي داني
مباد خواب تو مبتلا شده باشد!
بانو!
بيا تا صداي لحظه ها را
از خاطره پر كنيم
بيا به باد رجعت كنيم
و نترسيم كجا بنشينيم
بيا گريه كنيم
بخنديم
و از تفاوت اين دو نهراسيم.
بانو!
دلم گرفته!
اندوه وسيع است
تنها ميان خواب است
كه مي رهد.
بانو
لالايي بخوان
مرا ببر ميان خواب خويش
سراغ دلم را هميشه از تو گرفته ام
نگو كه آن را
ميان خوابت
جا گذاشته اي.
بانو!
خرده مگير بر من
روزي بزرگ مي شوم
و راز غصه هاي تو را مي فهمم
حالا بخند
وهم چهره ات
روز مرا
سايه مي كند.
بانو!
ميان خواب هم بخند.
بخواب بانو!
تا ماه به سجاده ات سفر كند
و صداي چلچله ها به قوس شب كوچ كند.
تو سراغ بابونه ها را
از جيرجيرك تنهاي باغچه مي گيري
و او
ميان خواب تو
آواز سر ميكند ،
من رشك مي برم
وقتي به سبز علف ها
دست مي كشي
هلهله مي كنند
من محو دست هاي تو مي شوم.
خواب تو بانو
رجعت ناب است
به تصوير يگانه ي خدا
خواب تو
نمازهاي مرا خدايي مي كند.
بخواب
تا رقص باد
بر هواي تنت معنا شود ،
و ساز من
تا طلوع
از خمار شب بسرايد.
حتي خدا هم
صواب كرد
وقتي تو را آفريد.
بخواب
و راز نگاهت را
به كنج خيال من بسپار.
قطره ای ناچیز هستم ....