از استاد محمدعلی بهمنی

با غروب این دل گرفته مرا
می رساند به دامن دریا

می روم گوش می دهم به سکوت
چه شگفت است این همیشه صدا

لحظه هایی که در فلق گم شدم
با شفق باز می شود پیدا

چه غروری چه سرشکن سنگی
موجکوب است یا خیال شما

دل خورشید هم به حالم سوخت
سرخ تر از همیشه گفت : بیا

می شد اینجا نباشم اینک ‚ آه
بی تو موجم نمی برد زینجا

راستی گر شبی نباشم من
چه غریب است ساحل تنها

من و این مرغهای سرگردان
پرسه ها می زنیم تا فردا

تازه شعری سروده ام از تو
غزلی چون خود شما زیبا

تو که گوشت بر این دقایق نیست
باز هم ذوق گوش ماهی ها

بهار بي گل

نه نام كس به زبانم نه در دلم هوسي

به زنده بودنم اين بس كه مي كشم نفسي

 

جهان و شادي  او كام دوستان را باد

پر شكسته ي ما باد و گوشه ي قفسيَ

 

از آن به خنجر حسرت نمي درم دل خويش

كه يادگار بر او مانده نقش عشق كسي

 

بهار عمر مرا گو خزان رسد ، كه در او

نرست لاله ي عشقي ، شكوفه ي هوسي

 

شكيب خويش نگه دار و دم مزن ، سيمين!

كه رفت عمر و ز اندوه او نمانده بسي

(سيمين بهبهاني)

غزلی زیبا از محمدعلی بهمنی

تو از اول سلامت پاسخ بدرود باخود داشت
اگرچه سحر صوت ات جذبه داوود باخود داشت

بهشتت سبزتر از وعده شداد بود اما
برايم برگ برگش دوزخ نمرود باخود داشت

ببخشايام اگر بستم دگر پلک تماشا را
که رقص شعله ات در پيچ و تابش دود باخود داشت

«سياوش»وار بيرون آمدم از امتحان گرچه
دل «سودابه»سانت هرچه آتش بود با خود داشت

مرا با برکه ام بگذار دريا ارمغان تو
بگو جوي حقيري آرزوي رود باخود داشت

غزلي از استاد هوشنگ ابتهاج

امروز نه آغاز و نه انجام جهان است

اي بس غم و شادي كه پس پرده نهان است

 

گر مرد رهي غم مخور از دوري و ديري

داني كه رسيدن هنر گام زمان است

 

آبي كه برآسود زمينش بخورد زود

دريا شود آن رود كه پيوسته روان است

 

از روي تو دل كندنم آموخت زمانه

اين ديده از آن روست كه خونابه فشان است

 

دردا و ديغا كه در اين بازي خونين

بازيچه ي ايام دل آدميان است

 

اي كوه تو فرياد من امروز شنيدي

دردي ست درين سينه كه همزاد جهان است

 

از داد و وداد آن همه گفتند و نكردند

يا رب چقدر فاصله ي دست و زبان است

 

خون مي چكد از ديده در اين كنج صبوري

اين صبر كه من مي كنم افشردن جان است

 

از راه مرو سايه كه آن گوهر مقصود

گنجي ست كه اندر قدم راهروان است

هوشنگ ابتهاج (سايه)

با اندكي تلخيص

یادگاری دیگر از زنده یاد "حسین منزوی"

 

به همين سادگي!

 

 

 

به زماني كه

             پا در راه

                       نهادي

تا

دلت از جاي كنده شود

نيازي به بدرقه ي ديدگان اشك آلود

                                          نيست

و كرشمه ي انگشتان ظريفي كه

                                     شوخگينانه

بخار از شيشه ي پنجره

                           به سويي

                                   مي زنند

تا مه ،

       به خاطر چشم هاي عاشق

                                    از هم بشكافد

به همان سادگي

كه كلاغ سالخورده

با نخستين سوت قطار

سقف واگن متروك را

                       ترك مي گويد

دل ،

     ديگر

            در جاي خود نيست

به همين سادگي!

 

 

دو قطعه شعر از استاد سیروس شمیسا

 

دکتر سیروس شمیسا ـ متولد ۱۳۲۸

 

زندگی پیرمردی است

 

زندگی با همه کوچکی ها بزرگ است

مثل امواج یک سنگ در جو مبهوت یک حوض

مثل برگی که آرام در خواب یک باغ بی انتها

                                                         ریخت

 

در حضور درخشان این آفتاب پریشان این کوه های پر از برف

آخرین سنگ ها را بیا وا کنیم

زندگی پیرمردی است

خواب ها را درو می کند

خرمنش رفته بر باد

 

 

 

دوبار

 

مرا بار دیگر فراموش کن

مرا بار دیگر

 

مرا هر زمانی دوبار

                        فراموش کن!

 

 

سایه ی این استاد عزیز بر دشت بیکران ادبیات این مرز و بوم جاوید.

لالایی .... از هاله جلالی

 

در این پست شعری زیبا از خانم هاله جلالی متولد ۱۳۵۵ از کتاب

 ایشان با نام "از فراموشی پری ها" با هم می خوانیم.

 

 

بخواب بانو

و تمام حادثه ها را

به كنج خيال من

                  بسپار

 

بخواب بانو

و نهايت عشق را

                   تصوير كن

بخواب و بوي ياس را

                  ميان نفس هايت

                         نثار من كن

 

بخواب بانو

تا زمزمه هامان

                    آرام بمانند

                    و جرئت فرياد نگيرند.

 

بانو!

تو از غفلت دست ها مي داني

مباد خواب تو مبتلا شده باشد!

بانو!

بيا تا صداي لحظه ها را

                         از خاطره پر كنيم

بيا به باد رجعت كنيم

و نترسيم كجا بنشينيم

بيا گريه كنيم

             بخنديم

             و از تفاوت اين دو نهراسيم.

 

بانو!

دلم گرفته!

اندوه وسيع است

تنها ميان خواب است

                      كه مي رهد.

 

بانو

لالايي بخوان

مرا ببر ميان خواب خويش

سراغ دلم را هميشه از تو گرفته ام

                           نگو كه آن را

                           ميان خوابت

                          جا گذاشته اي.

 

بانو!

خرده مگير بر من

روزي بزرگ مي شوم

و راز غصه هاي تو را مي فهمم

حالا بخند

وهم چهره ات

             روز مرا

                  سايه مي كند.

 

بانو!

ميان خواب هم بخند.

بخواب بانو!

تا ماه به سجاده ات سفر كند

و صداي چلچله ها به قوس شب كوچ كند.

تو سراغ بابونه ها را

از جيرجيرك تنهاي باغچه مي گيري

و او

ميان خواب تو

آواز سر ميكند ،

من رشك مي برم

وقتي به سبز علف ها

دست مي كشي

هلهله مي كنند

من محو دست هاي تو مي شوم.

خواب تو بانو

رجعت ناب است

به تصوير يگانه ي خدا

خواب تو

نمازهاي مرا خدايي مي كند.

بخواب

تا رقص باد

بر هواي تنت معنا شود ،

و ساز من

تا طلوع

از خمار شب بسرايد.

                    حتي خدا هم

                    صواب كرد

                    وقتي تو را آفريد.

 

بخواب

و راز نگاهت را

به كنج خيال من بسپار.

 

 

شعری نو از زنده یاد حسین منزوی

 

نام منزوی همواره با غزل ناب معاصر همراه بوده است .

اما این بار شعری نو از این شاعر پر شور را با هم می خوانیم.

 یادش همیشه جاوید.

 

طعمي

به دهان خود ،

بدهكار نيستم

به چيدن مانده ام

نه

به چشيدن

فرسنگ ها

ديني

به من ندارند

به رفتن زنده ام

نه

به رسيدن

راهم ببر

بي پرواي آن كه

به سر درافتم

تيمارم كن

با بند بند انگشتان گره دارت

تيمارم كن

تنها

دست هاي تو

كه پيراهن دريده ي يوسف را

در آبروي زليخا

كر

داده اند

سمت خواب نوازش را

مي دانند

 

فروش اینترنتی کتابم

 

دوستان و عزیزان مهربان

 

امکان خرید اینترنتی کتابم ـ نامه هایی عاشقانه به سارا ـ از طریق

سایت آدینه بوک فراهم گردید.

عزیزانی که امکان تهیه و دسترسی به کتاب را ندارند می توانند

از طریق این سایت در هر کجای ایران که باشند با ۱۰ درصد تخفیف

 ـ قیمت پشت جلد ـ کتاب را تهیه فرمایند.

 

لینک خرید اینترنتی کتاب نامه هایی عاشقانه به سارا

 

دوستدار چشمهای آسمانی تان

هادی ابراهیم عبائی

 

 

 

 

آن صبح سرد

 

غزلی زیبا از شاعر معاصر " آرش شفاعی " از مجموعه شعر

 "تهران شبیه هر شب دیگر سیاه بود" .

لازم به ذکر است که این غزل نیز در کتاب این حقیر ـ نامه هایی عاشقانه

 به سارا ـ نقل شده است.

 

 

یادش به خیر تا دل شب انتظارها

آن هدیه های ساده کتاب و نوارها

 

"ها" می کنم به دست زمستان نشسته ام

تا ابر می روند ستون بخارها

 

من با گلی که باغچه تقدیم کرده است

از دیر کردنت شده ام خسته بارها

 

دیر آمدی و شاخه ی گل سرخ زرد شد

زخمی شده است دستم از آزار خارها

 

بر شانه های خسته ی من بوسه می زنی!

یک رهگذر گذشت : خدایا چه کارها؟!!

 

از صبح تا غروب نشستن کنار ریل

محو قصیده خوانی کند قطارها

 

آن صبح سرد را که به خاطر سپرده ایم؟!

پیوند داده ایم به هر چه بهارها

 

 

نمایشگاه کتاب تهران

 

قابل توجه دوستان و عزیزانی که از نمایشگاه بین المللی

 کتاب تهران دیدن می کنند

 

آدرس غرفه انتشارات شانی

 (منتشر کننده ی کتاب  نامه هایی عاشقانه به سارا )

 

واقع در مصلی ـ شبستان ـ راهروی ۲۰ ـ غرفه ۲۸ ـ انتشارات شانی

 ۱۵ لغایت ۲۵ اردیبهشت ۱۳۸۹

 

از عاشقانه ها ...

 

 در اين پست ، نامه اي از كتاب  نامه هايي عاشقانه به سارا 

_نوشته ي اين حقير _ انتخاب كردم كه خدمت عزيزان تقديم

 مي كنم.

 

 

چهارشنبه 27 مهر ساعت 23:17

 

سلام بر ماهتاب آسمان شبم.

همراه ديرينه ام ... به درازاي تمام ساليان دور.

شكوه آسماني نگاهت چنان به وجدم مي آورد كه گويي از

زندان سالياني رها شده ام كه جز به محال نمي مانست.

چشمانم را مي بندم ... كجا ... نمي دانم ... اما ... كنارم

 نشسته اي. خنكاي نگاهت صورتم را نوازش مي كند. برايم

 مي خواني . از چشمان غرق در سكوتت مي خوانم قصه ي

سالياني را كه نبودي ... از پرواز پرستوها ، از موج هاي بلند

 رودي كه گاهي به شكوه نگاهت غبطه مي خورد. از تنهايي

مقدست كه بيد مجنون را به سجده وا مي داشت.

عبور نسيم از گيسوانت ، دشت را به رقص آورده و من ...

 

چشمان خيسم را به تو مي دوزم و تو مي خواني كه نه!

مي داني داستان دوري را ... قصه ي دو نيمه ي دل را كه

 روزي به حكمت يا ... امتحان ...

 

دلتنگي ام را زمزمه مي كنم بر شانه هاي مهربانت  و تو ...

با دستان نيلوفرانه ات زلال اشك را از دل و چشمم مي گيري.

 

لبخندت دلگرمم مي كند. باران مي گيرد و چتر نگاهمان را باز

 نگه مي داريم  تا عطر نم  بر دشت ، در عمق وجودمان بپيچد.

...... چه بي رحمانه ... ! بايد چشمانم را باز كنم ... اما حالا

روبروي اين پنجره نشسته ام !

به گذر از پاي اين ديوار و شوق حضورت.  و "تو" نيستي!

دلتنگي ام را خيال مهرباني ات آرام مي بخشد . بوسه ي

 احساسم بر چشمان آسماني ات مهمان.

 

شبت به رويايي ترين خوابها آراسته عزيزتر از جانم.

بدرود ماه من!

 

بهار ...

 

با تبریک نوروز ۸۹ ، برای همه ی آسمانی نگاهان ، سالی

 

 سرشار از موفقیت و آرامش آرزومندم.

 

 

  *                              *                                   *

 

 

غزلی زیبا از شاعر عزیز  " محمد علی بهمنی "

 

 

امسال نیز یکسره سهم شما بهار

 

ما را در این زمانه چه کاری ست با بهار

 

 

از پشت شیشه های کدر مات مانده ام

 

کاین باغ رنگ کار خزان است یا بهار

 

 

حتی تو را ز حافظه ی گل گرفته اند

 

ای مثل من غریب در این روزها ، بهار

 

 

دیشب هوایی تو شدم باز ، این غزل

 

صادق ترین گواه دل تنگ ما بهار

 

 

گل های بی شمیم به وجدم نمی کشند

 

رقصی در این میانه بماناد تا بهار

 

انتشار اولین کتابم ...

 

 

.... و نشد که برایت آرزوی بهترین ها را بکنم

 

سبد سبد رازقی به پابوس قدمت به سرزمین تنهایی ام

 

رویایت به لطافت شبنم صبح که بر دامن رز نشیند

 

بدرود ماه من ...

 

 

(برگرفته از متن کتاب)

 

 

در تکمیل پست قبل خدمت دوستان عزیز عرض میکنم که

 علاقمندانی که در شهرهای مرکز پخش ذکر شده زندگی

 نمی کنند و مایل به تهیه کتاب هستند می توانند با دفتر

مرکز پخش کاشان که در پست قبل ذکر شده تماس بگیرند

 تا از طریق پست کتاب را دریافت کنند.

در ضمن به زودی امکان خرید اینترنتی کتاب از طریق سایت

 آدینه بوک و سایت ادبستان فراهم خواهد شد.

 

معرفی اولین کتابم ...

 

با یاری و توکل بر خدا اولین کتابم منتشر شد.

 

با عنوان:

 

 

 

              نامه هایی عاشقانه به

 

                     سارا

 

 

 

این مجموعه که "نامه هایی است عاشقانه در 

 

دنیای مجازی خیال"

 

توسط "انتشارات شانی" به تازگی منتشر شده

 

است.

 

منتظر بازتاب چشمانتان خواهم بود ... .

 

 

عزیزان می توانند کتاب را از مراکز پخش زیر تهیه فرمایند.

 

 

 

 

مراکز پخش و تهیه کتاب :

 

 

تهران : انقلاب. روبروی دانشگاه تهران . پاساژ فروزنده.

خانه شاعران ایران تلفن:[phone]ـ۰۲۱

 

کرج : شاه عباسی . روبروی امامزاده حسن. دفتر فنی توحید

تلفن: [phone]ـ۰۲۶۱

 

قم : خیابان صفاییه کوچه بیگدلی. کوی جلال زاده.کوی شریفی.

 انتشارات ابتکار دانش. تلفن: [phone]ـ۰۲۵۱

 

کاشان : خیابان شهید رجایی. پاساژ امیرکبیر. طبقه پایین.

فروشگاه ادبستان تلفن: [phone]ـ۰۳۶۱

 

در ضمن به زودی مراکز پخش در شهر اهواز (محل

اسکان اینجانب) نیز به اطلاع عزیزان خواهد رسید.

 

غزلی زیبا از شاعر عزیز و دوست داشتنی " محمدعلی بهمنی "

 

 

رنگ سال گذشته را دارد،همه ی لحظه های امسالم

 

سیصد و شصت و پنج حسرت را،همچنان می کشم به دنبالم

 

 

قهوه ات را بنوش و باور کن من به فنجان تو نمی گنجم

 

دیده ام در جهان نما چشمی، که به تکرار می کشد فالم

 

 

)): یک نفر از غبار می آید ))! مژده ی تازه ی تو تکراری ست

 

یک نفر از غبار آمد و زد، زخم های همیشه بر بالم

 

 

**

 

باز در جمع تازه ی اضداد، حال و روزی نگفتنی دارم

 

هم نمی دانم از چه می خندم! هم نمی دانم از چه می نالم

 

 

راستی در هوای شرجی هم، دیدن دوستان تماشایی ست

 

به غریبی قسم نمی دانم چه بگویم جز این که خوشحالم

 

 

دوستانی عمیق آمده اند، چهره هایی که غرق شان شده ام

 

میوه های رسیده ای که هنوز، من به باغ کمال شان کالم

 

 

**

 

آه ... چندی ست شعرهایم را،جز برای خودم نمی خوانم

 

شاید از بس صدای شان زده ام،دوست دارند دوستان لالم

 

شعری زیبا از "حمید مصدق"

 

   زنده یاد حمید مصدق (۱۳۱۸ـ۱۳۷۷)

 

 

دلم براي كسي تنگ است

 

كه آفتاب صداقت را

 

به ميهماني گلهاي باغ مي آورد

 

و گيسوان بلندش را

 

به بادها مي داد

 

و دستهاي سپيدش را

 

به آب مي بخشيد

 

*

 

دلم براي كسي تنگ است

 

كه چشمهاي قشنگش را

 

به عمق آبي درياي واژگون مي دوخت

 

و شعرهاي خوشي چون پرنده ها مي خواند

 

 

دلم براي كسي تنگ است

 

كه همچو كودك معصومي

 

دلش براي دلم مي سوخت

 

و مهرباني را

 

           - نثار من مي كرد

 

 

دلم براي كسي تنگ است

 

كه تا شمال ترين شمال

 

و در جنوب ترين جنوب

 

هميشه در همه جا

 

           - آه با كه بتوان گفت

 

كه بود با من و

 

           - پيوسته نيز بي من بود

 

و كار من ز فراقش فغان و شيون بود

 

 

كسي كه بي من ماند

 

كسي كه بي من نيست

 

كسي ...

 

           - دگر كافي ست

 

غزلی زیبا از نصرت رحمانی

 

 

زنده یاد نصرت رحمانی ( ۱۳۰۶ ـ ۱۳۷۹)

 

 

                                      درنگ

 

 

دمي درنگ دلم زين شتاب مي لرزد

 

چنان حباب كه بر موج آب مي لرزد

 

 

به انزواي من آهسته تر بيا اي شعر

 

ز زخمه هاي نسيمت رباب مي لرزد

 

 

غزال من چه شنيدي ز باد اي صياد

 

درون مردمكت اضطراب مي لرزد

 

 

بريز جام لبالب ز شعر تر ساقي

 

به پلك زنده ي بيدار خواب مي لرزد

 

 

كدام مرد به ميدان حريف مي طلبد

 

كه زير پاي سواران ركاب مي لرزد

 

 

كمر به چنگ تهمتن سپرد و تن برهاند

 

چه پهنه ايست كه افراسياب مي لرزد

 

 

چه فتنه خاست كه بر باد داده است ورق

 

كه دل ز گفتن حرف حساب مي لرزد

 

 

بهانه بشكن و بنشين ز شب دمي باقي است

 

به زير خرقه سبوي شراب مي لرزد

 

 

چه غنچه ايست لبانت ، چو زنبق وحشي

 

به چشمه سار نگه كن سراب مي لرزد

 

 

به آفتاب نگويي چه رفت با ما دوش

 

به كلك خسته ي من شعر ناب مي لرزد

 

شعری زیبا از شاعر گرانقدر " شمس لنگرودی "

 

 

امشب

 

شعري نخواهم نوشت

 

سي و ششمين شمع را

 

براي تولدت روشن مي كنم

 

و پرهايم را طواف مي دهم

 

بر گرد آتشي كه تو در جانم روشن كرده يي

 

سي و شش تكه خاكستر كوچك كافي است

 

تا پر سوخته حرمت پيدا كند.

 

 

جشن تولد توست

 

و من

 

سي و شش بار به دنيا مي آيم و خاكستر مي شوم

 

تا راز حضور تو را بدانم.

 

 

ققنوسم من امشب.

 

 

کوتاه از سید علی صالحی

 

 

ماواي ما گلبرگ كوچكي ست ، بازمانده از باغي دور

 

با هزار زمستان ديوانه اش در پي ،

 

و سهم ستاره از آفتاب ، تنها تبسم پنهاني ست

 

كه در انعكاس تكلم شب جاري ست.

 

خدايا از آن پرنده ي كوچك سبز اگر خبر داري ،

 

بهار امسال را پر از سلام و ترانه كن.